Wednesday, July 25, 2007

Τα όμορφα χωριά, όμορφα…



…καίγονται.

Σήμερα κάηκε το δικό μου χωριό στην μεγάλη πυρκαγιά στην Αχαΐα.
Στα πλάνα της τηλεόρασης μου πήρε λίγη ώρα να αντιληφθώ,
πως η θολή εικόνα με την εκκλησία χαμένη στους καπνούς και τα φλεγόμενα
δέντρα τριγύρω, ήταν από ένα μέρος τόσο γνώριμο και αποτυπωμένο στη συνείδηση μου από τότε που με ξέρω.
Μια φωτιά μήκους 35 χιλιομέτρων που καίει ένα περιβάλλον μεγάλης ομορφιάς, με πεύκα και έλατα και ταυτόχρονα ελιές και αμπελώνες που αποτελούν τη ζωή των ανθρώπων που ζουν εκεί.
Το φως πέφτει και τα όσα ιπτάμενα μέσα έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της μέρας αποχωρούν…και η φωτιά ξέρω πως μπορεί να πλησιάζει το αγαπημένο μου βουνό και το εγκαταλειμμένο χωριό με το πέτρινο σπιτάκι χωρίς ρεύμα, που χρησιμοποιούμε για λίγες μέρες κάθε χρόνο, για να ξεκουραστούμε από το καθημερινό χάος, στην φυγή στο μέρος του χαμένου χρόνου.

τα ξάστερα βράδια, το τρεχούμενο νερό, ο ίσκιος των πλατανιών το μεσημέρι, ο ήχος από τα έλατα όταν φυσά -μια άλλη ανταριασμένη θάλασσα- οι κωλοφωτιές [πυγολαμπίδες], οι μυρωδιές, η ξεκούραση του μυαλού

192 μέτωπα σ΄ όλη την Ελλάδα, ένα από τα χειροτέρα καλοκαίρια των τελευταίων δεκαετιών και ένας κρατικός μηχανισμός ανίκανος, ανύπαρκτος…διαλέξτε όποιο από τα δυο θέλετε

Σ όλα τα επόμενα συλλαλητήρια για το περιβάλλον θα εξακολουθώ να είμαι εκεί, απέναντί τους, δεν ξέρω αν πια θα είμαι βουβός.

Απόψε καίγεται και η δικιά μου Πάρνηθα κι αυτό με πονά πολύ.

12 Comments:

At 25/7/07 11:03 PM , Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Ολη η Ελλαδα γινεται καρβουνα...
Ερχονται εκλογες...μην απορεις γιατι...

 
At 26/7/07 9:35 AM , Blogger So_Far said...

Τραγικό, δεν υπάρχουν λόγια.

 
At 26/7/07 12:20 PM , Blogger archive said...

Τι να πει κανεις;
Απλα δεν μπορει να συμβαινει.

 
At 26/7/07 3:31 PM , Anonymous Anonymous said...

Πέρασα απο κει με την πρώτη φωτιά και για πρώτη φορά είδα δέντρο ελιάς να καίγεται. Συγκλονιστικό!!! Τι να πούμε; Η καφρίλα στην Ελλάδα καλά κρατεί! Την κουτάλα συντρόφια!!!!

 
At 27/7/07 11:03 AM , Blogger celsius33 said...

Θα μας βρούνε στις κάλπες όλους μας ..

 
At 27/7/07 2:22 PM , Blogger unapatatras said...

:-(

 
At 27/7/07 6:48 PM , Blogger vales-koupa said...

πολύ λυπάμαι tif ...όχι μόνο για τα πολύτιμα δέντρα , αλλά και για μας που επιτρέπουμε ακόμα σε ζώα να μας κυβερνούν

 
At 27/7/07 6:52 PM , Blogger provato said...

αχ αγαπημένε λυπάμαι πάρα πολύ. πάρα πολύ.

κλαψ λυγμ!

:-(((

 
At 27/7/07 8:37 PM , Blogger tifoeus said...

πως καίγεται μια ελιά, ειδικά όταν το δέντρο είναι μεγάλης ηλικίας...

η φωτιά εγκλωβίζεται στο εσωτερικό του κορμού και του καίει σιγα σιγά τα σωθικά...

πως καίγεται ένα έλατο, το έλατο είναι σαν τον άνθρωπο, τα κλαδιά του είναι σαν χέρια...

δεν θα σας πω τι έγινε στο κάτω χωριό, οι εικόνες είναι απόλυτα περιγραφικές σ΄ όλα τα μέσα. οικισμοί ζωσμένοι στην απόλυτη μαυρίλα μιας καμένης γης που τα αγκαλιάζει για χιλιόμετρα...

το αγαπημένο μου βουνό με την πλαγιά γεμάτη έλατα, κάηκε...

τρία σπίτια έμειναν άθικτα μαζί με το δικό μας αν και το πιο κοντινό στο δάσος, καθώς η φωτιά πέρασε μέσα από τον καθαρισμένο από τα ξερά χόρτα κήπο, τσουρουφλίζοντας τις καρυδιές, καίγοντας τα baby ελατάκια (που είχε γεννήσει το δάσος) και τις νεαρές κερασιές.

ήμαστε οι τελευταίοι που δεν είχαμε βάλει ρεύμα [ δεν θέλαμε ] και ίσως και αυτό να έχει τελικά παίξει κάποιο προστατευτικό ρόλο, καθώς οι κολόνες θα περνούσαν και από τη βρύση…

ένα έλατο μεγάλο έμεινε στον κήπο, ένα από τα τέσσερα πέντε σ΄ όλο το βουνό πια, τα τρία αιωνόβια πλατάνια στην βρύση πλάι και μετά τίποτα.

άραγε μ΄ αυτά θα μπορέσει να γεννηθεί το δάσος μας ξανά; την εικόνα της ομορφιάς και της δροσιάς του θα μπορέσουν κάποτε κάποιοι άνθρωποι να την αντικρύσουν και να την χαρούν ξανά;

ευχαριστώ όλους σας και εσένα που με πήρες τηλέφωνο

φιλιά, καλό σ/κ

 
At 28/7/07 1:34 AM , Blogger Κοκό said...

Είδα το ποστ σου προχθές το πρωί και μόνο τώρα κατάφερα να αφήσω σχόλιο. Αλλά τί να πω; Μαύρη πίκρα.

 
At 28/7/07 9:52 AM , Blogger AtiX said...

:-(

 
At 8/8/07 11:16 PM , Blogger Akis-Aigio said...

Η καταστροφη μεγάλη, τεράστια. Εγω ως κάτοικος της περιοχης δεν εχασα ιδιοκτησια. Εχασα όμως κατι άλλο, πιο μεγάλο, πιο πολύτιμο. Εχασα το δάσος στο αγαπημένο μου βουνό. στο βουνό που μεγάλωσα, στο βουνό που μεγαλώνω το παιδι μου. Εχασα τα πάντα, σαν ναεχασα άνθρωπο δικό μου.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home

header's photo by 3amfromkyoto