Wednesday, November 22, 2006

Σκηνές από τη βδομάδα που πέρασε




Πέμπτη απόγευμα shortbus στο Άστυ,
μη φοβηθείς τον δαίμονά σου,
Αξίζει
...τελειώνοντας νωρίς, συνεχίζουμε με κρασάκι
η συνέχεια στο Μεταξουργείο, για μένα η πρώτη φορά, στον Αρχάγγελο, το nouveau είναι Αβέρωφ και η χρονιά 2002,
εντάξει δεν βρήκαμε ούτε Μπωζολαί ούτε κάτι πιο φρέσκο
...λίγο πιο κει μια παρέα κοριτσιών κουβεντιάζουν, η μια από αυτές με γένια στο πρόσωπο, ακροβατώντας ακόμα στο μεταίχμιο ανάμεσα στα δύο φύλα, όμορφο ημίφως και μουσική ζεστή
κατεβαίνοντας τη σκάλα ματιές έρχονται από το μπαρ, είμαι ζαλισμένος ή αλλιώς, γιατί νιώθω ευτυχισμένος; κλείσιμο με ξινή αρωματική lemon pie στο Magaze και το espresso 1,90

just cool.
Το επόμενο βράδυ πηγαίνοντας στo γυμναστήριο, παρακολουθώ ξαφνιασμένος ένα περιπολικό που διασχίζει την αντίθετη κατεύθυνση, αιφνιδιαστικά να περνάει στην απέναντι πλευρά, να σταματά σε στάση λεωφορείου από την οποία έχω μόλις προσπεράσει και να ζητά τα χαρτιά από δυο κυρίες που περιμένουν.

Είσαστε Ελληνίδες;
Δεν το πιστεύω αυτό που συμβαίνει σκέφτομαι, στέκομαι για λίγο και χώνομαι στο γυμναστήριο…
Το Σαββατοκύριακο περνάει με διάβασμα και την Τρίτη το απόγευμα είμαι στη στάση κατεβαίνοντας στην Αθήνα, να ταχυδρομήσω από την Αιόλου καθυστερημένα την εργασία. Εξωτικά σφυρίγματα ακούγονται έντονα, σχίζοντας την ρουτίνα του ήχου της κίνησης και κάνοντας τον κόσμο να σηκώσει το κεφάλι ψηλά. Σε λίγο ένα ζευγάρι πράσινων παπαγάλων περνά. Το βραδάκι στο μπακαλοταβερνάκι του Γιώργου με τις jazz μουσικές και το γαλακτομπούρεκο σοκολάτα.
Εχθές, κατηφορίζοντας με λεωφορείο τη Βεϊκου μεσημεράκι, παρακολουθώ τα σύννεφα που συγκεντρώνονται στον ορίζοντα και μια ώχρα λαμπιρίζουσα να ακτινοβολεί στα κενά.

Γυρίζοντας το απόγευμα,
βλέπω τον Φρέντυ να μισοκρύβεται πίσω από τις πικροδάφνες. Φοράει φίμωτρο και αποφασίζω, τουλάχιστον αν το έχει σκάσει, ότι δεν χρειάζεται να το φοράει πια και μ΄ αφήνει να τον πλησιάσω. Στο λουράκι του έχει το τηλέφωνο του σπιτιού του, απ΄ όπου μου λένε ότι μόλις το ΄χει σκάσει από τον κτηνίατρο. χάρηκα που σε γνώρισα Φρέντυ
Το βράδυ περπατώ στο σκοτεινό δρόμο και ακούω τα φύλλα να θροΐζουν στα δέντρα μέσα στη σιγαλιά, η αλλιώς πως μπορείς να κάνεις το χρόνο να σταματά.
Ο αέρας θα σκορπίσει τα περισσότερα φύλλα της συκιάς στο κήπο.
Η μικρή άνοιξη τελειώνει και το φθινόπωρο ξεκινά γι άλλη μια φορά, ποιος είπε ψέματα στις τριανταφυλλιές;


5 Comments:

At 25/11/06 12:48 PM , Blogger βλαχάκι (το) said...

"Η άνοιξη ήλθε πολύ νωρίς φέτος.
Λουλούδια του Μαγιού ανθίζουν τον Φλεβάρη...Τα πουλιά δεν ξέρουν προς τα που να τραγουδίζουν και φίλε μου, ούτε εγώ.
Μιάν άλλη μέρα, παχύ χιόνι θα κοίτεται στο έδαφος και τα μπουμπούκια που βγήκαν πρόωρα σίγουρα θα αποτύχουν...Τα πουλιά δεν γνωρίζουν εάν είναι καιρός τους να πετάξουν και φίλε μου, ούτε εγώ."

έλεγε ο αγαπητός Peter Hammill.

 
At 25/11/06 8:24 PM , Blogger tifoeus said...

Την άνοιξη βλαχάκι, μπορούμε να την νιώσουμε στην καρδιά μας όλες τις εποχές του χρόνου και επειδή κάτι μου λέει, ότι μάλλον κάπως έτσι αισθάνεσαι τελευταία, μην ρωτάς αν είναι καιρός για να πετάξεις φιλαράκι μου, όταν σου συμβεί αυτό ήδη θα πετάς και ήδη θα σαι αλλού... τα τριαντάφυλλα από τον κήπο μου μέσα σε δυο μέρες ανοίξανε τόσο στρογγυλά και φτιάξανε ένα δεύτερο χαλί από πέταλα κάτω από το τραπέζι.

 
At 26/11/06 1:48 AM , Blogger βλαχάκι (το) said...

Σύμφωνοι, για την θάλασσα.
Άνοιξη; Όχι.
Mε χειμερία νάρκη ομοιάζει.
Είδα και έπαθα με την Άνοιξη, μακρυά!
Μ'αρέσει ο χειμώνας αλλά και στα τριαντάφυλλα αρέσει ο χειμώνας, είναι γερά σκαριά αυτά σου λέω.
Είσαστε Ελληνίδες;
Τι συνέβαινε με την γενειοφόρο κοπέλα ακριβώς;

 
At 26/11/06 10:51 AM , Blogger tifoeus said...

Καμιά φορά αντιλαμβάνομαι πόσο αυτιστική μπορεί να είναι η γραφή μου, ίσως σαν προσπάθεια αποτύπωσης της αυτιστικής πραγματικότητάς μας, σαν μια διαδοχή εικόνων και φαινομενική απουσία αισθημάτων. Ίσως πολύ απλά να αποτελεί μια απλή ημερολογιακή καταγραφή με την παρουσίαση στιγμών που μιλάνε σε μια γλώσσα πιο προσωπική σε μένα. Αυτά στα λέω, μάλλον γιατί θα ήθελα να τα πω, διαβάζοντας και διαβάζοντας τα κείμενα αυτά ξανά.
αυτό του θεώρησα ως ρατσιστικό γεγονός και με ενόχλησε, ακολουθώντας βέβαια αυτό που ο κανόνας της κοινής λογικής περικλείει, του να μην ανακατεύεσαι, είναι ο κανόνας της άτυπης ή και πραγματικής οδηγίας ελέγχου, η οποία μπορεί και να μεταφραστεί σ΄ ένα περιστατικό ελέγχου με τον αιφνιδιασμό και την βιαιότητα που προσπάθησα να περιγράψω, μια στιγμή, σε μια περιοχή που και πάλι δεν μπορείς να περιγράψεις ως περιοχή επικινδυνότητας, σ΄ ένα ζευγάρι γυναικών που επιστρέφουν πιθανόν μετά από δουλειά στο σπίτι τους, την ώρα που ταυτόχρονα περνώ από μπροστά και αντικειμενικά δεν είμαι καλύτερα ντυμένος από έναν οικονομικό μετανάστη και όλα αυτά μαζί ένα μπλιαχ...
όσο για την ερώτησή σου, η δεύτερη πρόταση που ακολουθεί, περιγράφει όσο καλύτερα (το λέω γιατί με δυσκόλεψε) ίσως, να μπορούσα να αποτυπώσω ένα διαφορετικό άτομο, στη φάση δημιουργίας μιας καινούργιας του εικόνας, σ΄ ένα πολύ συμπαθητικό μαγαζί που αγκαλιάζει την διαφορετικότητα. Τι θέλω και πάλι να πω μ΄ όλα αυτά, ότι στην ουσία δεν υπάρχει μια και μόνο γεύση, ένα και μόνο χρώμα, κάλλιστα το γαλακτομπούρεκο μπορεί να κρύβει γεύση σοκολάτας και τριμάτων πορτοκαλιών. Μπορεί να κρύβει αναπάντεχες εκπλήξεις καλές και κακές, όπως αυτή με το ζευγάρι των παπαγάλων. Αλήθεια πόσοι από εμάς γνωρίζουν ότι υπάρχουν πραγματικές αποικίες παπαγάλων στην Αττική; Οπότε μην ξαφνιαστεί κανείς αν κάποια στιγμή ακούσει κρωξίματα ζούγκλας στην Αθήνα και δει ένα πράσινο σύννεφο να περνά πάνω από το κεφάλι του...

 
At 27/11/06 1:17 PM , Blogger βλαχάκι (το) said...

πέραν της δεδομένης χρήσης της λέξης αυτισμός, και καθώς αυτή η λέξη πηγάσει από το "(ε)αυτός" εγώ τείνω -αυθαιρετώντας βέβαια- να την αναγιγνώσκω λίγο διαφορετικά.
Η "αυτιστική" γραφή, συνοδευόμενη με αυτοματισμό με ενδιαφέρει (και έμπρακτα). Όσο για την κοπέλα, απλά, δεν κατάλαβα αν είναι FTM. Παρεπιπτώντως το πάντρεμα σοκολάτας+πορτοκαλιού αγγίζει την τελειότητα, όπως διαφορετική τελειότητα αγγίζει το λουκούμι με επικάλυψη σοκολάτα. Πράσινο σύννεφο και να είναι παπαγάλοι πλάκα θα έχει, πάντα φοβόμουν τις ακρίδες όμως.
(βλ. 7 πληγές του Φαραώ)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home

header's photo by 3amfromkyoto